Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Η ζωή μου μια βόλτα...




































Ετσι νιωθω απο παιδι.
Θυμαμαι τον εαυτο μου να ονειρευομαι και να ταξιδευω...
Αυτα τα ταξιδια του μυαλου,τα αγνα παιδικα ονειρα,
που καθως περνουσαν τα χρονια,καποια απο αυτα
αρχισαν να πραγματοποιουνται.















Η πρωτη αποδραση ηταν με μια βαρκα ενος γειτονα,
τοτε στο χωριο,με ενα σακο που ειχε λιγα μπισκοτα,
150 δραχμες στη τζεπη,λιγο νερο και δυο πορτοκαλαδες.
Ημουνα 9 χρονων...
Ξεκινησα στις 7:30 το πρωι με τα κουπια και στις 11:30
ειχα γυρισει στο σπιτι πτωμα.Ειπα τοτε οτι ο τροπος που
θα ταξιδευω δεν θα ναι με βαρκα.



































Καπως ετσι αρχισα να καταστρωνω ταξιδια
στο χαρτη της ψυχης μου

Σάββατο, 2 Απριλίου 2011

καλό διάβα




































Ενα ολοφωτο μονοπατι μεσα μας,
οι αχτιδες φτιαχνουν το δρομο
για οτι εχει αναγκη η καρδια μας...